Thursday, February 28, 2013

မိဖုရား ၿဖစ္ခ်င္ေသာ ကြ်န္မ သူငယ္ခ်င္း သို./(ေမစိုး-Shwe Mandalay)



  
တကၠသိုလ္မွာ အတူတူ ေက်ာင္းတက္ ခဲ့တဲ့  သူငယ္ခ်င္းေတြ အခု အခ်ိန္၊ အခု အသက္အရြယ္မွာ အမွတ္တမဲ့ ၿပန္ဆံု တဲ့ အခါ “ဟယ္ မေတြ.ရတာ ၾကာၿပီ "သူငယ္ခ်င္း အေတာ္ ၀ လာတယ္ေနာ္ ” လုိ. ေၿပာတိုင္း “လွတာက ခ်က္စားလို. မရဘူး ၊ ၀တာက ဖက္ထားလို. ရတယ္ေလ မဟုတ္ ဖူးလား”  လို. ကိုယ့္ကုိယ့္ ကုိယ္ ေၿဖသိမ့္တဲ့ အေတြးေတြ နဲ့ ရယ္ရယ္ ေမာေမာ ၿပန္ေၿပာ ၿဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဟိုးငယ္ငယ္က ခင္ခဲ့ဖူးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြက အခုခ်ိန္ ၿပန္ေတြ.ရင္ ကြ်န္မ ခႏၶာကုိယ္ ကုိ ၀တယ္ လို. ေၿပာၾကတာ မဆန္းပါဘူးေလ။ တကယ္ေတာ့ အသက္ (၃၅-၄၀ ) ၀န္းက်င္ ဆိုတဲ့ အသက္အရြယ္ ကုိေတာ့ လူလတ္ပုိင္း လို.ေၿပာၾကတဲ့ အရြယ္ေပါ့။
ကြ်န္မ သူငယ္ခ်င္း ၿမတ္ဆိုသူ ကေတာ့ ကြ်န္မကုိ ေတြ.တိုင္း ၀တယ္လို. သတိေပးၿမဲ ။ သူကေတာ့ ဘယ္ေလာက္စားစား မ၀တဲ့ သူကုိး။ ဒါေၾကာင့္ ကြ်န္မက သူ.ကုိ ကုိယ္သူခိုး လို. ေခၚတာေပါ့။ ၿမတ္ကေတာ့ သူ့ body weight ကုိ အၿမဲ ထိန္းႏိုင္သူ တစ္ေယာက္မို.လို. အခ်ိဳးအဆစ္ ေၿပၿပစ္ သြယ္လွ်တဲ့ ခႏၶာ ကုိယ္ေလးဟာ ဘယ္လို ၀တ္စားထားထား ၾကည့္လွ ေနေလရဲ့။
 ခုေတာ့ ကြ်န္မ ကုိ သူငယ္ခ်င္း ၿမတ္က နားခ်ေလၿပီ၊ အေၾကာင္းအရင္းက ကြ်န္မ အသက္ ၄၀ နားနီးလာၿပီး တုတ္တုတ္ ခိုင္ခိုင္ ၿဖစ္လာတဲ့ ကြ်န္မ လက္ေမာင္း၊ ေဖာင္းဖုေနတဲ့ ကြ်န္မရဲ့ ဂုတ္ၿပင္ေတြ၊ ကုိယ္၀န္ အနည္းဆံုး ႏွစ္လေလာက္ ရွိမယ္လို. ထင္ရေလာက္တဲ့ ကြ်န္မရဲ့ ၀မ္း ဗိုက္နဲ့၊ ရုပ္ဆိုးစ ၿပဳလာတဲ့ ကြ်န္မရဲ့ ခႏၶာကုိယ္ အခ်ိဳးအစားနဲ့ ဟိုးငယ္ငယ္ကနဲ့ မတူေတာ့တဲ့ ကြ်န္မကုိ သူငယ္ခ်င္းက ဆိုလာပါတယ္။
သူငယ္ခ်င္းရယ္ ငယ္ငယ္ကေတာ့ ဘာမွ မလိမ္းမၿခယ္ ပဲေနတာ ငယ္ဂုဏ္ေလး ရွိေတာ့ လွေပတာေပါ့။ အိိမ္ေထာင္က်ျပီး သြားတဲ့အခါ တစ္ခ်ိဳ.ေသာ အမိ်ဳးသမီး ေတြဟာ “ငါ့ ဘ၀ရဲ. အေရးၾကီးတဲ့ အစိတ္အပုိင္း တစ္ခု ျပီးဆုံးသြားျပီ ထင္ျပီး၊ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ မၿပဳမၿပင္ပဲ ေနေတာ့ ကုိယ့္ ေယာက်ာ္းက စိတ္ကုန္ၿပီး သိပ္ခ်စ္ဖို.ေကာင္းတဲ့ ငယ္ငယ္ေခ်ာေခ်ာ ၾကင္ယာေတာ္ ေလးေတြ ရွာတတ္ၾက တယ္တဲ့။ ခု တို.တစ္ေတြ အသက္ ၄၀ အရြယ္နား ေရာက္လာၿပီ ဆုိေတာ့ စတုိင္က်က် တင့္တင့္တယ္တယ္ ၾကည့္ေကာင္းဖို. မ်က္ႏွာမွာ အေရး အေၾကာင္းေတြ အတြက္ Skin Care လုပ္ဖို.လိုလာၿပီ ။Body Weight ကုိလည္း ထိန္းသင့္တယ္ တဲ့ေလ။
ကြ်န္မ ကလည္း ၿမတ္ရယ္ နင္ေၿပာတာေတာ့ မွန္ပါတယ္။ ခုေခတ္ၾကီးကလည္း အလွၿပင္ ပစၥည္းေတြ၊ တံဆိပ္ေတြက မိုလို ေပါက္ေနတာ။ ၿပီးေတာ့ နင္ေၿပာတဲ့ skin care လုပ္ဖို. ဆိုတာက Set လိုက္ အမ်ားၾကီး ၀ယ္သံုးရတယ္။ အသံုးျပဳပံု အဆင့္ဆင့္ ကလည္း အမ်ားၾကီးရယ္။ ဘာေလးေကာင္း ႏိုးႏိုး နဲ့ ဘယ္လို လိမ္းရမွန္းေတာင္ မသိပါဘူး ဆိုေတာ့ ၿမတ္က အလွအပ ၀ါသနာပါသူ ပီပီ စၿပီး   (lecture) လက္ခ်ာေတြ ေပးပါေတာ့တယ္။
 Skin Care အတြက္ ဆိုရင္ မနက္ ေရခ်ဳိးတဲ့ အခါ မ်က္ႏွာကို Facial Foam (သုိ႔မဟုတ္) Cleanser နဲ႔ သစ္ရမယ္။ ဒါမွ မ်က္ႏွာျပင္ ေပၚ မွာရွိ ေနတဲ့ ဆဲလ္ အေသနဲ့ အညစ္ အေၾကး မ်ားကုိ Cleanser က ထိထိ ေရာက္ေရာက္ ဖယ္ရွားေပး႐ုံ သာမကဘဲ ဆဲလ္ အသစ္ေတြ ကုိ ထပ္မံ တုိးပြား ေစတယ္ေပါ့။ ၿပီးေတာ့ Toner ေလးကုိလည္း လိမ္းေပးရမယ္။ Toner က အသား အေရကုိ ၾကည္ေစၿပီး ေခြ်းေပါက္ က်ဥ္းေစ တယ္။ ၿပီးေတာ့  အေရျပားရဲ႕ အစိုဓာတ္ကို ထိန္းသိမ္း ေပးႏုိင္တဲ့ “မိြဳင္ခ်ာ႐ိုင္ဇာ” (Moisturizer) တစ္မ်ဳိး ကုိလည္း လိမ္းေပး ရဦးမယ္တဲ့။
  အၿပင္ထြက္တဲ့ အခါ ေန႔ခင္း ဘက္မွာ  လိမ္းဖို႔ ကေတာ့ ေနေရာင္ကာ ဓာတ္ပါတဲ့  UV ပါ၀င္တဲ့ Day Cream ကုိ ေန႔စဥ္ သုံးစြဲ သင့္တယ္ေ ပါ့ေလ။ ဒါမွ မ်က္ႏွာမွာ အမည္းစက္ေတြ၊ မွဲ.ေၿခာက္ေတြ၊ တင္းတိတ္ေတြ  မက် ေစေအာင္  ကာကြယ္ ေပးႏုိင္သတဲ့။ေနာက္ၿပီး ကြ်န္မတို.လို အရြယ္ အသက္ ၄၀ ေလာက္ ကစၿပီး  မ်က္၀န္း အတြက္ သီးသန္႔ ေဖာ္စပ္ထားတဲ့ မ်က္၀န္းေဆး Eye Cream ကို စတင္ လိမ္း သင့္ပါတယ္။ ေနာက္ လည္ပင္း အတြက္ Neck Creamကို လိမ္းေပးၿပီး ေျခလက္တုိ႔ကိုေတာ့ Body Lotion ကို မွန္မွန္ လိမ္းသင့္ပါတယ္ေပါ့။ ညေနဘက္မွာေတာ့ တစ္ေန႔လံုး လိမ္းျခယ္ ထားတာေတြကို ဖယ္ရွား သန္႔စင္ႏိုင္ဖို. အတြက္ Cleansing Cream လိမ္းၿပီး ၿပန္ဖ်က္ရမယ္တဲ့ေလ။ ညအိပ္ရာ ၀င္ခါနီး အခ်ိန္မွာ ေရခ်ဳိး သန္႔စင္ၿပီးတဲ့အခါ ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္ အျဖစ္ အိပ္စက္ အနားယူျခင္း မျပဳမီမွာ Night Cream ကုိ ညစဥ္ မွန္မွန္ လိမ္းရဦးမတဲ့ေလ။ ဒီလို သံုးစြဲပံု အဆင့္ဆင့္ကုိ ေန႔စဥ္ ပံုမွန္ျပဳလုပ္ သြားမွ Skin Carer အတြက္ ပိုေကာင္းတယ္တဲ့ ဆိုၿပီး စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ရွင္းၿပရွာပါတယ္။
ကြ်န္မ ကေတာ့ Skin Care လုပ္ပံု အဆင့္ဆင့္ကလည္း လိမ္းလိုက္ ၊ၿခယ္လိုက္၊ ဖ်က္လိုက္နဲ့ တင္ပဲ တစ္ေန.တာ ေတာ္ေတာ္ အလုပ္လိုက္ ရူပ္လိုက္ပံုမ်ား လို. ေၿပာမိပါတယ္။ ၿမတ္က အလွအပ ၀ါသနာ ပါ ရံုသာမက လွလွပပ ၾကြ ၾကြ ေလး ေနတတ္တာပဲေလ။
မွန္ပါတယ္။ အိမ္ေထာင္ရွင္ မိန္းမသား တိုင္း ရဲ့ ဆႏၵကေတာ့ အိမ္ေထာင္ေရး သာယာခ်မ္းေၿမ့မူ.နဲ့ ခိုင္ၿမဲၿခင္းပါပဲ။ ခိုင္ၿမဲ ေအးခ်မ္းတဲ့ မိသားစု ဘ၀ေလးကုိ ပိုင္ဆိုင္ ခ်င္ၾကေပမဲ့ မိန္းမသားေတြရဲ့ တစ္ဦးနဲ့ တစ္ဦးအား ထုတ္ မူ.ေတြ က မတူ ညီၾက ပါဘူး။ ၿမတ္ရဲ့ အယူအဆက ကေတာ့ ေယာက်္ား အမ်ားစု ဟာ ေခ်ာေမာျပီး ဆြဲေဆာင္မႈ.ရွိေသာ မိန္းမ၊ သစ္လြင္ၿပီး ငယ္ရြယ္ ႏုပ်ဳိေသာ မိန္းမတို႕ကိုသာ ႏွစ္သက္ စြဲလန္း တတ္တယ္။ လိုခ်င္ၾကတယ္။ မက္ေမာ တန္ဖိုးထား ၾကတယ္ေပါ့့။ သူမ အိမ္ေထာင္ေရး အတြက္ သူမရဲ့ ခင္ပြန္းကုိ သူမ အလိုအတိုင္း အၿမဲ ဆြဲေဆာင္ထားႏိုင္ဖို. အၿမဲ က်င့္ၾကံ အားထုတ္ ေနပါသတဲ့ ေလ။ဒါမွ ကိုယ့္ေယာက်ၤားနဲ့ လိုက္ဖက္မဲ့ အိမ္ေထာင္ ရွင္မိန္းမ သာမက ပြဲတက္ မယား လို.ေခၚတဲ့ မိဖုရားေရာ၊ ၾကင္ယာေတာ္ေရာ ျဖစ္မတဲ့ေလ။
(ဟုိးယခင္ ေခတ္က ဘုရင္ေတြမွာ ပြဲတက္ မိဖုရား ဆိုတာလည္း ရွိ္သလုိ၊ သူတို. မွာ သိပ္ခ်စ္ စရာေကာင္းတဲ့ ၾကင္ယာေတာ္ ဆိုတာလည္း ရွိသတဲ့။ ဘာေၾကာင့္မ်ား မိန္းမေတြကုိ ဒီလုိ ေခါင္းစဥ္ ခဲြျပီး သတ္မွတ္ ရတယ္ ဆုိတာကုိ ကြ်န္မ ေသခ်ာ နားမလည္ တာေတာ့ အမွန္ပါပဲ။ ကဲ ဒါ ထားလိုက္ ပါေတာ့ေလ။ )  
 ကြ်န္မကေတာ့ ၿမတ္နဲ့ ခံယူခ်က္ၿခင္းေတာ့ အနည္းငယ္ ကြဲၿပားပါတယ္။ မိမိ တည္ေဆာက္ထားတဲ့ အိမ္ေထာင္ - တိမ္းမသြား ယိမ္းမသြား ေစဖို. မိမိရဲ့ လင္ေယာက်ာ္း အေပၚမွာ အလြန္အမင္း ေငြကုန္ေၾကးက်ခံ၊ အပင္ပန္းခံၿပီး အားထုတ္ ေနၾကတဲ့ မိန္းမသား တစ္ခ်ိဳ.ရဲ့ ဒုကၡဟာ သနားစရာပါပဲလို.ေတြးမိပါတယ္။ ကြၽန္မတို႔က သူတို႕ေတြရဲ့ အေရြးခ်ယ္ခံ ဘ၀ကိုေရာက္ဖို႕ ဆြဲေဆာင္မႈ. ရွိေအာင္၊ လွပေအာင္၊ ႏုပ်ဳိေအာင္ ၾကိဳးစားၾကရမွာ တဲ့လား။ ေနပါေစေတာ့။ အခုေတာ့ အရြယ္က လြန္ျပီး အိမ္္ရွင္မ လည္း ၿဖစ္ေနေလေတာ့ ဒီစကားမ်ိဳး ေၿပာၿပီေပါ့ လို.ေတာ့ မၿပံဳးမရီ ေစခ်င္ပါဘူး။ အလွအပ ဆိုတာကလည္း မိန္းကေလးတိုင္း အတြက္ မရွိမျဖစ္ကို လိုအပ္ပါတယ္။
ကြ်န္မ သူငယ္ခ်င္း ၿမတ္ကေတာ့ အလွအပ ၀ါသနာလည္း ပါ ၊ သူ.စိတ္ကူးက သူ.ဘ၀ လက္တြဲေဖာ္ အတြက္ မိဖုရား ေရာ၊ ၾကင္ရာေတာ္ ၿဖစ္ခ်င္တဲ့ သူ။ ဆိုေတာ့ လည္း သူသံုးေန တဲ့ အလွကုန္ေတြ ကုိ ကြ်န္မ ၾကည့္ၿပီး အလွအပ အတြက္ ကုန္လိုက္တဲ့ ပိုက္ဆံ၊ ရူပ္လိုက္တဲ့ အလုပ္ ၊လို.ေတာ့ ေၿပာမိတယ္။ ၿမတ္ကေတာ့ ဒီလိုမွ မသံုးရင္ အသားအရည္ကို ဘယ္လို ထိန္းသိမ္း မလဲေပါ့ေလ။ ၿပီးေတာ့ ကုိယ္လံုးအလွ ေလ့က်င့္ခန္းေတြ လည္း လုပ္ရမတဲ့ေလ။ ကုိယ့္ ကိုယ္ကုိယ္ အလွ မပ်က္ေအာင္ ဂရုစိုက္ေန ရမတဲ့ ၊သူမရဲ့ ခင္ပြန္းကုိ သူမ အလိုအတိုင္း အၿမဲ ဆြဲေဆာင္ထားႏိုင္ဖို. အၿမဲ က်င့္ၾကံ အားထုတ္ ေနပါသတဲ့ ေလ။ သူ.အေတြးနဲ့ သူ့လုပ္ ရပ္ကေတာ့ ဟုတ္ေနသလိုေပါ့။
ကြ်န္မတို. တစ္ေတြဟာ မိမိ ခႏၶာကုိယ္ ကုိေတာင္ မိမိမပိုင္ဆိုင္ႏိုင္တာ အစိုးမရႏိုင္တာ တစ္ၿခားသူ တစ္ဦး တစ္ေယာက္အေပၚမွာ ပိုင္ဆိုင္ဖို.၊ အစိုးရႏိုင္ပါ့မလား။ မိန္းမဘ၀ရဲ့ အဆံုးစြန္ေသာ အားထုတ္လုပ္ေဆာင္ခ်က္က ေယာက်ာ္း ေတြအတြက္ဆို တာပဲလား။ တစ္ၿခား ဘာမွ အဖိုး တန္တဲ့ အလုပ္မလုပ္ႏိုင္ ေတာ့ဘူးလား လို့ေတာင္ ကၽြန္မေတြး မိပါတယ္။
အလွ အပဆိုတာ ကလည္း လူ.သတ္မွတ္ ခ်က္မဟုတ္လား၊ လူ သတ္မွတ္ ခ်က္ဆိုတာကလည္း ေခတ္နဲ့ အညီေၿပာင္းလဲ ေနတာ ေလ။ ဒီ ေၿပာင္းလဲ ေနတဲ့အရာ ၾကီးကုိ ကုိယ္က ေခတ္နဲ့ ညီေအာင္ ဆိုၿပီး လုိက္လုပ္ ေနလို. မၿဖစ္ၿပန္ဘူးေလ။ ကြ်န္မတို.ဟာ သဘာ၀ တရားအရ အိုမင္း ၿခင္း ဇရာ ဆိုတာကုိ ဘယ္မိတ္ကပ္ေတြ ဘယ္ေကာ့စမက္တစ္ေတြ နဲ့မွ ဖံုးဖိ မထားႏိုင္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ကြ်န္မသူငယ္ခ်င္း ေတြးထင္သလို ငယ္ရြယ္ ႏုပ်ဳိေသာ မိန္းမတို႕ကိုသာ ႏွစ္သက္ မက္ေမာ စြဲလန္း တတ္တယ္ ဆိုတဲ့ အမ်ိဳးသား ေတြ ကုိေတာ့ ေၿပာၿပခ်င္ပါတယ္။ ဒီ တက္မက္ စြဲလန္းဖြယ္ ၿဖစ္တဲ့ ငယ္ရြယ္ ႏုပ်ဳိေသာ မိန္းမ ဆိုတာလည္း တစ္ခ်ိန္က် အိုသြား မွာပါပဲ။ အရင္ အသက္ၾကီး ၿပီး အိုသြားတာနဲ့ ေနာက္မွ အသက္ၾကီးၿပီး အိုသြားတာ ပဲ ကြာတာမို. ဘာမွ မဆန္းၾကယ္ လွပါဘူး။ လူဆိုတာ အရြယ္က စကား ေၿပာတယ္ ဆိုတာ ရွိေလေတာ့ သူ့အရြယ္နဲ့ သူ၊ အသိဥာဏ္ ပညာရင္.က်က္ လာၿပီး သူ့အလွေလးနဲ့သူ တင့္တန္း လန္းဆန္း က်န္းမာ ေနဖို.ရာ အဓိကပါပဲ။ အရြယ္ၾကီး လာတာနဲ့ အမွ် အသိဥာဏ္၊ ပညာလည္း ၾကီးလာမွ တန္ဖိုးရွိိတဲ့ သူ ၿဖစ္မွာ မဟုတ္ပါလား။
ဒါေၾကာင့္ ကြ်န္မ သူငယ္ခ်င္း ၿမတ္ေၿပာခဲ့တဲ့ အိမ္ေထာင္ရွင္မေတြ ဟာ ေယာက်ာ္းေတြ အတြက္ ပြဲတက္မယား ေကာ၊ ၾကင္ယာေတာ္ ေကာ တစ္ဦးတည္း ၿဖစ္ခ်င္တာ၊ ေတြထက္ ကြ်န္မကေတာ့ ကုိယ္က်င့္ တရားေကင္းမြန္ၿပီး အရည္အခ်င္းရွိတဲ့၊ အထင္ ႀကီး၊ေလးစား ရတဲ့ ဘုရင္ အတြက္ ဆိုရင္ေတာ့ မိဖုရား ျဖစ္ခ်င္ပါတယ္။ မဟုတ္ရင္ေတာ့ ဘုရင္မပဲ ျဖစ္ခ်င္တယ္။
တကယ္တမ္းစဥ္းစားရင္ အိမ္ေထာင္ေရးမွာ အမ်ိဳးသားေရာ အမ်ိဳးသမီးပါ တစ္ဦး တစ္ဦး သဘာ၀ က်က်နဲ႔ သစၥာရွိရွိ ျဖတ္သန္း ၾကမယ္ ဆုိရင္ ဘာစိတ္ဆင္း ရဲမႈ.မွ ႀကံဳလာစရာ အေၾကာင္း မရိွႏိုင္ ပါဘူး။ ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ ၿပဳၿပင္ ဖန္တီး႐ံုက လဲြၿပီး အေပၚယံ ဘာနဲ့မွ ျပဳျပင္ ဖန္တီးလုိ႔ မရပါဘူး။ ဆိုတဲ့ ကြ်န္မ အၿမင္ေလးကုိ စာဖတ္သူနဲ့ ကြ်န္မ သူငယ္ခ်င္း ၿမတ္ သို. ဒီစာေလးနဲ့ ၿပည္လည္ ေၿပာၿပလိုက္ ပါတယ္။

ေရးသားသူ- ေမစိုး (Shwe Mandalay)
မေလးရွားႏိုင္ငံထုတ္၊ အၿပင္စီး မဂၢဇင္း
အမွတ္(၂၁) စက္တင္ဘာ ၂၀၁၂
...

ဆက္ဖတ္ရန္>>>

Sunday, January 6, 2013

ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ ရင္ခုန္သံ (ေရးသားသူ-ေမစိုး (ေရႊမႏၱေလး) ၅-၁-၂၀၁၃


...

ဒီတပတ္ စေနေန. မွာေတာ့  ကြ်န္မ အမ်ိဳးသားရယ္ ၊ ကြ်န္မရယ္၊ကြ်န္မ ရဲ့ ဆရာသမား ၿဖစ္တဲ့ Uncle ဦးသန္းေအာင္နဲ့ အတူ   Pizza Htut မွာ ညေနစာ အတူ စားၾကတယ္။ Uncle ဦးသန္းေအာင္က ၿမန္မာ ၿပည္မွာ ေနစဥ္က ၿမန္မာႏိုင္ငံသား မ်ား ဘဏ္ရဲ့ (MD) ပါ။ ခုေတာ့ အနားယူလိုက္ပါၿပီ။ စကၤာပူမွာ ရွိတဲ့ သူ.သမီးေတြ ေၿမးေတြရွိရာ စကၤာပူုကုိ ေတာ့ ခဏခဏ လာတတ္ပါတယ္။ Uncle ၾကီး ၿမန္မာၿပည္ မၿပန္ခင္ေလးမွာ ကြ်န္မတို. နဲ့ ေတြ.ဆံုခဲ့ၾကတာပါ ။ စားေသာက္ဆိုင္ ထဲ ၀င္ထိုင္ၿပီး အစားအေသာက္ ေတြ မွာ ေနခ်ိန္မွာ ေတာ့ ကြ်န္မတို. နဲ့ မ်က္ႏွာခ်င္း ဆိုင္ မွာ ထိုင္တဲ့ စားပြဲ တစ္ခုဆီကုိ ကြ်န္မ အၾကည့္ေတြ ေရာက္သြား ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ စားပြဲမွာ ခ်စ္သူ ရည္းစား ႏွစ္ေယာက္ထိုင္ၿပိး ၾကည္ႏူးစြာ စားေသာက္ ေနၾကပါတယ္။ ထူးၿခားတာက အမ်ိဳးသားက  အသား မည္းမည္း အာဖရိကန္ လူမ်ိဳးပါ။ အာဖရိကန္ ဆိုေတာ့ အသား ကလည္း ခပ္မည္းမည္းေပါ့။ ဆံပင္ေတြကလည္း ေၿခာက္ေသြ.ၿပီး ေကာက္ေကြး ေနတဲ့ ၾကားက က်စ္ဆံမီး ေခ်ာင္းေတြက က်စ္ထား လိုက္ေသးတာ။ ခႏၶာကုိယ္ အခ်ိဳး အစားကေတာ့ ထြားထြားက်ိဳင္းက်ိဳင္းပါ ။ အရပ္ကလည္း ရွည္ပါတယ္။ သူနဲ့ တစ္စားပြဲတည္းမွာ အတူထိုင္စားေနတဲ့ အမ်ိဳး သမီးေလးကေတာ့ တရုတ္မေလး ၊ အသားမွ ၿဖဴေဖြး စြတ္ေနတာပဲ။ အရပ္က ပုတုတု နဲ့ပါ။ ခႏၶာကုိယ္ အခ်ိဳး အစားကလည္း ေသးေသး သြယ္သြယ္ေလးပါ။
 သူတို.နွစ္ေယာက္ ကုိ ၾကည့္လိုက္ရင္၊ မတူညီၿခင္းေတြက အမ်ားၾကီးပါ။ အသားအရာင္ ကလည္း အမဲ နဲ့ အၿဖဴ၊ အရပ္က်ေတာ့လည္း အပု၊ နဲ့ အရွည္ ၊ လူမ်ိဳးကလည္း မတူ၊ ဘာသာလည္း မတူၾကပါဘူး။ ဒီမတူ ညီခ်င္းေတြ အမ်ား မွာ သူတို. တစ္ေယာက္နဲ့ တစ္ေယာက္ အတူေနထိုင္ စားေေသာက္ၿပီး ေပ်ာ္ရြင္ေနၾကတယ္။   ဘာေၾကာင့္လဲ လို. ဆိုတာေတာ့ ေထြေထြ ထူးထူး စဥ္းစား ေနစရာ မလိုပါဘူး ။ သူတို. နွစ္ဦး စလံုးမွာ တူညီတဲ့ ခ်စ္ၿခင္းေတြ ရွိေနၾကလို.ပါပဲ။
သူတို. ႏွစ္ဦး အတြက္က ၿပင္ပ ရုပ္၀တၱဳ အားၿဖင့္ မတူညီ ၾကေပမဲ့ သူတို.ႏွစ္ဦးမွာ တူညီေနတာ တစ္ခုရွိကုိ ရွိပါတယ္။  မတူညီတဲ့  အရာေတြ အမ်ားၾကီးထဲမွာမွ တူညီေနတဲ့ ခ်စ္ၿခင္းနဲ့ သူတို. ဘ၀ကုိ ေပ်ာ္ရြင္စြာ ၿဖတ္သန္း ေနၾကတာပါ။ တနည္းၿပန္ေတြးၾကည့္ရင္ ခ်စ္ၿခင္း ဆုိတဲ့ အရာက မတူညီတာေတြ အားလုံုး ကုိ တူညီ သြားေစပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ၿပင္ပက ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ေတြၿဖစ္တဲ့ အမည္နာမ ေတြကုိ ၿဖဳတ္၊ တပ္ထားတဲ့ မ်က္နွာဖံုးေတြ ကုိခြာခ်လိုက္ၿပီး ၊ လူသားေတြ အခ်င္းခ်င္း တစ္ေယာက္နဲ့ တစ္ေယာက္ သန္.ရွင္းတဲ့ ခ်စ္ၿခင္း၊ ခိုင္မာတဲ့ ခ်စ္ၿခင္းေတြနဲ့ ေမတၱာအိမ္ ေလးေတြ တည္ေဆာက္ ႏိုင္ၾကမယ္ဆိုရင္ ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ ရင္ခုန္သံေလးေတြ ကမၻာၾကီး တစ္ခုလံုးမွာ ပ်ံလြင့္လို. သြားမွာပဲလို. ကြ်န္မ ယံုၾကည္ေနမိတယ္။ 

မွ/ ေမစိုး ( ေရႊမႏၱေလး) (၅-၁-၂၀၁၃)

ဆက္ဖတ္ရန္>>>

Tuesday, January 1, 2013

အခ်စ္ နဲ. အ ခ်ိန္ ။ ေရးသားသူ-ေမစိုး (ေရႊမႏၱေလး) သဇင္ မဂၢဇင္း၊ ေအာက္တိုဘာ ၂၀၁၂

...

ကြ်န္မ စာဖတ္သူေတြ ပံုၿပင္ေလး တစ္ပုဒ္ကုိ ေၿပာၿပခ်င္ပါတယ္။ ဖတ္ဖူးတဲ့ အဂၤလိပ္ ပံုၿပင္ေလးပါ။ ဟိုး ေရွးေရွး တံုးက  အခ်စ္ အပါအ၀င္ ေပ်ာ္ရြင္ၿခင္း၊ ၀မ္းနည္း ၿခင္း၊ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀ၿခင္း၊ ဘ၀ၿမင့္ၿခင္း၊ အသိပညာ စတဲ့ စိတ္ခံစားခ်က္ နဲ့ အာရုံ ေတြ ဟာ ကြ်န္းငယ္ ေလး တစ္ကြ်န္း ဆီကုိ ခရီးထြက္ လာခဲ့ၾကတယ္။ သူတို. အားလံုး အဲဒီ ကြ်န္းေလး ေပၚမွာ ေရာက္ေနပါတယ္။ မၾကာခင္မွာပဲ  မုန္တိုင္း သတိေပး ေၾကၿငာခ်က္ တစ္ခု ထြက္ေပၚလာတာေၾကာင့္ အားလုံး အထိပ္တလန္.ၿဖစ္ကုန္ၾကတာေပါ့။ ဒီကြ်န္းေလးကေန မုန္တိုင္း မက်ခင္ အၿမန္ဆံုး ထြက္ခြာဖို.  ၾကိဳတင္ ၿပင္ဆင္ ၾကရပါေတာ့ တယ္။  အခ်စ္က လဲြၿပီး က်န္တဲ့ သူ အားလံုးက ေလွငယ္ေလး ေတြ အၿမန္ တည္ ေဆာက္ ၾကပါတယ္။ အခ်စ္ ကေတာ့ စြဲလန္း နွစ္သက္ဖြယ္ ေကာင္းတဲ့ ဒီကြ်န္း ကေလးကို ေတြ.ၿပီး မခြဲႏိုင္ မခြာရက္ ၿဖစ္ေန ပါတယ္။  ေနာက္ဆံုး အခ်ိန္ထိ သူ ၾကံၾကံခံ ဖို.ေမ်ာ္လင့္ ထားသူေပါ့။  ေကာင္းကင္ၾကီး တစ္ခုလံုး နီရဲလို.လာပါၿပီ။  တိမ္ဆိုင္တိမ္လိပ္ ေတြဟာ တစ္လိပ္ၿပီး တစ္လိပ္ ဒီကြ်န္းေလး ဆီကုိ အေၿပး ေရာက္လို. လာလို.ေနပါၿပီ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာေတာ့ အခ်စ္ဟာ ဒီကြ်န္းေလးကုိ ထားၿပီး ထြက္ခြာ ရေတာ့မယ္ လို. သူဆံုး ၿဖတ္ခ်က္ ခ်လိုက္ ပါေတာ့တယ္။ ဒါနဲ့ အခ်စ္ တစ္ေယာက္ တည္း  ေလွတစ္စီး မဟုတ္တစ္စီးနဲ့ ေဘးကင္းရာကုိ လုိက္ပါ သြားႏိုင္ဖို. အတြက္ ကူညီမဲ့ သူကုိ လိုက္လို. ရွာေနမိတာေပါ့။
အဲဒီအခ်ိန္မွာ အခ်စ္နားကေန  “ခ်မ္းသာ ၾကြယ္၀ၿခင္း” ဟာ ေလွေလး တစီးနဲ့ ၿဖတ္သြား ပါတယ္။ အခ်စ္က “ခ်မ္းသာ ၾကြယ္၀ၿခင္း” ရဲ့ ေလွေလးနဲ့ အတူ အခ်စ္ ေဘးကင္းတဲ့ ေနရာကို လိုက္ပါရေစ။ အခ်စ္ကို ကူညီပါ ”လို.လည္း ဆိုေရာ။ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀ၿခင္းက    အခ်စ္ေရ ကုိယ့္ေလွ ေပၚမွာ ေရႊ ေတြ ၊ ေငြေတြ ၊အဖိုးတန္ ေက်ာက္မ်က္ ရတနာေတြ နဲ့ ၿပည့္ နွက္ေနတာ ။ အခ်စ္အတြက္ ေနရာ မေပး ႏိုင္ပါဘူးကြာ။ အဲဒီ အတြက္ေတာ့ ၀မး္နည္း ပါတယ္ ဆိုၿပီး ခရီးဆက္လုိ. သြားခဲ့တယ္။         
ေနာက္ ေလွေလး တစ္စီးမွာေတာ့ “ဘ၀င္ၿမင့္ၿခင္း၊” ကုိ လွမ္း ၿမင္လိုက္ပါတယ္။ သူ.ကေလွ ေလးကုိ  အထက္တန္း က်က် ၿပင္ဆင္ ထားလိုက္တာ။  ဘယ္လိုပဲ ၿဖစ္ၿဖစ္ အကူအညီေတာ့ ေတာင္းၾကည့္ လိုက္မိတယ္ ဆိုၿပီး “ အခ်စ္ကု ကူညီပါ၊ မိုးေတြ ေလေတြနဲ့ မုန္တိုင္းထန္လု နီးနီး ၿဖစ္ေနၿပီ၊ ”လည္း ဆိုေရာ။ ဘ၀င္ၿမင့္ ၿခင္းကလည္း အခ်စ္ကုိ  တစ္ခ်က္ ၾကည့္ၿပီး  မင္းတစ္ကုိယ္ လံုး စိုရြဲ ေပပြ ေနတာ ၊ လွပတဲ့ တို. ရဲ ေလွေလးေပၚမွာ မလုိက္ခဲ့ပါနဲ့၊ တို.ေလွေပၚမွာ အလွဆင္ထား တဲ့ အရာေတြ အားလံုး   မင္းေၾကာင့္ ပ်က္စီး ကုန္ပါ့မယ္ ဆိုၿပီး ေရွ.ဆက္ လို. သြားခဲ့ပါတယ္။
ေနာက္ေလွ ေလး တစ္စီးေပၚမွာေတာ့ “၀မ္းနည္းၿခင္း” ဟာ အခ်စ္အနား ေရာက္လို. လာပါတယ္။ သူနဲ့ အတူလိုက္ဖို. အခ်စ္ ခြင့္ေတာင္း ၾကည့္ရမယ္ ဆိုၿပီး။  “၀မး္နည္းၿခင္းေရ မင္းရဲ့ေလွေလးနဲ့ အခ်စ္လိုက္ခဲ့ပါရေစ။ ”လို.ဆိုေတာ့ ။ ကုိယ္မွာ မုန္းတိုင္းေၾကာင့္ သိပ္၀မ္းနည္း ေနတယ္။ နာက်င္မူ. ေတြ ေသာကေတြ နဲ့လည္း ၿပည့္နွက္ေန လို. ကုိယ္ တစ္ေယာက္တည္း ပဲ သြားပါရေစ၊ မင္းကုိ မကူညီ ႏိုင္တာ ခြင့္လြတ္ပါတဲ့။
၀မ္းနည္းၿခင္း ရဲ့ ေနာက္မွာ ကေတာ့ “ေပ်ာ္ရြင္ၿခင္းရဲ့ ”ေလွေလးေပါ့။ အခ်စ္က အကူ အညီေတာင္းေပမဲ့  သူဟာ ၿပင္းထန္တဲ့ မုန္တိုင္းၾကားကေန ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီး လြတ္ေၿမွက္ ႏိုင္ဖို. အာရံု တစ္ခုတည္း ရွိေနတာေၾကာင့္ အခ်စ္ရဲ႕ေခၚသံကို ေတာင္ မၾကားလိုက္ႏိုင္ပဲ  အခ်စ္နားက ရြင္ရြင္ပ်ပ် ရြက္လြင့္ လို. သြားခဲ့ပါတယ္။
ကြ်န္းေလး တစ္ခုလံုး မွာ ေလေတြ တိုက္ ၊ မိုးေတြရြာ နဲ့  ကြ်န္းေလးလည္း မၾကာခင္ နစ္ၿမဳတ္ေ တာ့မယ္။ အခ်စ္လည္း ဒီကြ်န္းေလး နဲ့အတူ ႏွစ္ၿမဳတ္သြားေတာ့ မွာပါ လား ဆိုၿပီး  စိတ္ပ်က္ လက္ပ်က္နဲ့ အားအင္ေတြ ကုန္ခမ္းၿပီး လက္မိုင္ခ် ေတြ ေ၀ေနဆဲမွာ ရုတ္တ ရက္ အသံ တစ္သံကို ၾကား လိုက္ရ ပါ တယ္။ "လာ အခ်စ္ မင္းကုိ တို.ေခၚသြားမယ္” ဆိုၿပီး အခ်စ္ဆီ ကုိ ေလွေလး တစ္စီး ဆိုက္ ကပ္လို. လာပါတယ္။ အခ်စ္က ဘာကုိမွ ေတြးမေန ေတာ့ပဲ ေလွေလးေပၚကုိ အၿမန္ ခုန္တက္ လိုက္ပါေတာ့တယ္။
အခ်စ္ ဟာ အဲဒီေလွေလး ေပၚမွာ ပါသြားခဲ့ပါတယ္။ ေလွေလးေပၚမွာ ဘယ္သူဘယ္၀ါ ေတြ ပါတယ္။ ဘယ္သြားၾက မလဲဆိုတာကို ေမး ဖို.ထက္ ေလာေလာ ဆယ္ေတာ့ အခ်စ္ အတြက္ အသက္ ခ်မ္းသာ ရာ ရသြားၿပီ ဆိုတဲ့ အေတြးေလးနဲ့  အခ်စ္ အရမ္းေပ်ာ္သြား မိတယ္။  အခ်စ္ လိုက္ ပါခဲ့ တဲ့ ေလွ ကေလးဟာ အခ်စ္အတြက္ လံုၿခံဳ စိတ္ခ် ရတဲ့ေနရာ ကုိ အေရာက္ သြားေနမွန္း သိလိုက္ ေတာ့ စိတ္ကုိ ဒံုးဒံုး ခ်လိုက္တဲ့ အခါ တခဏ ေမွးဆက္ အိပ္ေပ်ာ္ သြားခဲ့ပါတယ္။
စူးရွ ေတာက္ပတဲ့ ေနေရာင္ၿခည္ ရဲ့ အလင္းေၾကာင့္ အခ်စ္ ေမွးစက္ အိပ္ေပ်ာ္ေနရာက နိူးလာပါ တယ္။ အခ်စ္ လိုက္ပါလာတဲ့ ေလွေလး ဟာလည္း သာယာလွပ တဲ့ ကြ်န္းေလးေပၚကို  ဆိုက္ေရာက္ လို.ေနပါၿပီ။ ေလွေပၚမွာ ပါလာတဲ့ သူေတြ ထဲက တစ္ဦးကေတာ့  “တို. သြားၿပီ ေနာ္ အခ်စ္ လို. ေၿပာကာ ႏုတ္ဆက္ၿပီး  အခ်စ္အနားက ေက်ာခိုင္း ထြက္ ခြာသြားပါ ေတာ့တယ္။ ဒါနဲ ဒီေလွေလးထဲမွာ က်န္ရွိေန ေသးတဲ့ အသိပညာရွိၿခင္း ကုိ အခ်စ္က ေမး ေတာ့တာေပါ့။ အခ်စ္ကုိ ေစတနာ ထက္သန္စြာနဲ့ ကယ္တင္ၿပီးု ထြက္ခြာ သြားတဲ့ ဒီေလွပိုင္ရွင္ က ဘယ္သူလဲ လို. သိပါရေစ လို. ဆိုေတာ့၊ အသိပညာက “အခ်ိန္” ပါပဲလို. ၿပန္ေၿဖ လုိက္ပါတယ္။  အခ်ိန္က ဘာျဖစ္လို႔ အခ်စ္ကို ကူညီရတာလဲ" လို. အခ်စ္က ေမးျပန္တယ္။ အသိပညာက နက္နဲ တဲ့ ဉာဏ္ပညာနဲ႔ ၿပံဳးရင္း ေၿဖလိုက္ပါတယ္ "အခ်ိန္က အခ်စ္ရဲ႕တန္ဖိုးကို နားလည္လို႔ပဲ တဲ့ေလ”  ပံုၿပင္ေလးကေတာ့ ဒီအထိပါပဲ။
ဒီပံုၿပင္ေလးရဲ့ ကုိ ဖတ္ၿပီး တဲ့အခါ မွာေတာ့ ကြ်န္မ အခ်စ္ရဲ့ တန္ဖိုး ဆိုတာ ကုိ ကြ်န္မ ေရာ နားလည္ သလား ဆိုတာ စဥ္းစား ေတြးေတာ မိပါေတာ့တယ္။ ကြ်န္မတို. အားလံုး အခ်စ္ ကုိ ေမ့မထားသင့္ဘူး၊ စည္းစိမ္ ဥစၥာ ပစၥည္း ခ်မ္းသာ မူ.ေၾကာင့္လည္း  အခ်စ္ကုိ ေမ့မထား သင့္ပါဘူး။ ဂုဏ္ေတြ ပကာသန၊ မာန္မာန ေတြ ေၾကာင့္လည္း အခ်စ္ကုိ စြန္.ခြာၿပီး၊ ပစ္ပယ္ မထားသင့္ပါဘူး။ ေပ်ာ္ရြင္ၿခင္းေၾကာင့္လည္း အခ်စ္ကုိ လစ္လွ်ဳရူ မထားသင့္ပါဘူး။ ၀မ္းနည္းၿခင္း ေၾကာင့္လည္း အခ်စ္ကုိ ေမ့ မပစ္သင့္ပါဘူး။  အခ်စ္ရဲ့ တန္ဖိုးကုိ နားလည္ သင့္ပါတယ္။ အခ်စ္ဆိုတာ လူသားေတြရဲ့ ဘ၀မွာ တကယ္ မရွိ မၿဖစ္ လိုအပ္ပါတယ္။ ခ်စ္တယ္၊ ခ်စ္တယ္ ၊ ဆိုတဲ့ စကားလံုးေလးကုိေတာ့ လူတိုင္း ေၿပာဖူး ၾကမွာပါ။ ဟိုးငယ္ငယ္ လူမွန္းသိတတ္ စ အရြယ္ ေလာက္ ကတည္းက ခ်စ္တယ္ ဆိုတဲ့ ဒီစကားေလးကုိ လူတိုင္း ေၿပာခဲ့ ဖူးၾကမွာပါ။ လူမွန္းသိတတ္တဲ့ ကေလး ဘ၀ အရြယ္ မွာ မိဘေတြ က သားသမီးကုိ ေမးခဲ့ ဘူးတဲ့ ေမးခြန္း ေလးပါ။  “ေဖေဖ နဲ့ ေမေမ နွစ္ေယာက္ထဲက ဘယ္သူကို ပိုခ်စ္လဲလို. ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းမ်ိဳး ေပါ့။ ကြ်န္မကေတာ့ အဲဒီေမးခြန္းကုိ ေဖေဖ က ေမေမကြယ္ရာ မွာ ေမးရင္ ဒီေမးခြန္းဟာ သိပ္ေၿဖလို. လြယ္တာေပါ့ ။ ေဖေဖကို ပိုခ်စ္တယ္ လို. ေၿပာလိုက္တာေပါ့။  ေဖေဖက သူ.ကုိ ပိုခ်စ္တယ္ ေၿပာေတာ့ သမီးစကား ၾကားရတာ  ေဖၾကီး အၿပင္မွာ ေငြရွာရတာ ဘယ္ေလာက္ ေမာေမာ  အေမာတာေတြ ေၿပသြားတာပဲတဲ့ေလ။  ေမေမ ကလည္း ဒီလို ေမးခြန္းမ်ိဳး ေဖေဖ ကြယ္ရာမွာ ေမးတတ္ ေသးတယ္။ ေဖေဖ ကြယ္ရာမွာမို. ေမေမကုိ ပိုခ်စ္တယ္ လို. ေၿပာရင္ ေမေမ က သေဘာက်ၿပီး ၿပံဳးေနတာပဲ။ ( ေဖေဖနဲ့ ေမေမ စကား လက္ဆံု က်တဲ့ တစ္ေန.ေတာ့ ၾကြားၾက ပါေလေရာ၊ သမီးက သူ.ကုိ ပိုခ်စ္တယ္ ၊ ကုိယ့္ကုိ ပိုခ်စ္တယ္ ဆိုၿပီးေတာ့ေလ။) သမီးက ေဖၾကီး ကုိ ပိုခ်စ္တာလို. ေၿပာတယ္ ေမၾကီးေရ၊ ဆိုေလေတာ့ ေမေမ ကလည္း ဘယ္ခံႏိုင္လိမ့္ မတံုး “ကြ်န္မက ၀မ္းနဲ့လြယ္ ေမြးထား ရတာပါ။ ကြ်န္မက သမီးနားမွာ အၿမဲ အခ်ိန္ေပး ဂရုစိုက္လို. ကြ်န္မကုိ ပုို ပိုခ်စ္တာပါေတာ္။ မယံုရင္ ေမးၾကည့္ ၊ သမီး ဘယ္သူကုိ ပိုခ်စ္ လဲ ေၿဖလိုက္စမ္း လို.” ေမေမက အားနဲ့ မာန္ နဲ့ ေၿပာတဲ့ အခါ ကြ်န္မ ႏွစ္ေယာက္လံုးေရွ. ဘယ္သူကုိ ပိုခ်စ္တယ္ ေၿပာရပါ့ ။ နွစ္ေယာက္လံုးကုိ ခ်စ္တာပါပဲလို. ေၿဖလိုက္ရေတာတာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ဘယ္သူကုိ ပိုခ်စ္လဲ ဆိုတဲ့ အေၿဖကုိေတာ့  ရွာဖို. ခက္ခဲ သြားေတာ့ အမွန္ပါပဲ။  ငယ္ငယ္ တံုးဆုိေတာ့ ေဖေဖ နဲ့ ေမေမ (မိဘ) ႏွစ္ပါး ပဲရွိ ေသးတာေနာ္။ ေနာက္ တစ္ၿဖည္းၿဖည္းနဲ့ အရြယ္ေရာက္လာတဲ့ အခါမွာေတာ့ ညီအကို ေမာင္နွမ ၊ ေဆြမ်ိဳး၊ သူငယ္ခ်င္း ၊ ခ်စ္သူ၊ အစရွိတဲ့ သူေတြ ကုိခ်စ္တဲ့ အခ်စ္ဟာ မရွိမၿဖစ္ ဘ၀မွာ အေရးပါ လာခဲ့တယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အခ်စ္မရွိရင္ ဘ၀ အဓိပၸါယ္လည္း မရွိေတာ့သလိုပါပဲ။ ဘ၀ထဲမွာ အသက္ ရွင္ေနရတဲ့ အခိုက္ ေတာ့ အခ်စ္ဆိုတာ ရင္ထဲ၊ နွလံုးသား ထဲက လိုလား ေတာင့္တတဲ့ ခံစားခ်က္ ေလးပါပဲ။
လူတိုင္းမွာ ဘာအေရာင္မွ မၿခယ္ထားပဲ အခ်စ္နဲ့ တည္ေဆာက္ထားတဲ့ ႏွလံုးသား အိမ္္ေလး ရွိပါတယ္။ အဲဒီ ႏွလံုးအိမ္ေလးထဲမွာ ကို္ယ့္ရဲ့ မိသားစု ေလးတစ္ခု ရွိတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြ ရွိတယ္။  ခ်စ္သူလည္း ရွိတယ္။ ပန္းေလးေတြ ၊ ေတးသီခ်င္းေလးေတြ၊ ငွက္ကေလးေတြ၊ တိရစၦာန္ေလးေတြ အစရွိသၿဖင့္ ကြ်န္မတို. ခ်စ္ရတဲ့ သူ သက္ရွိ / သက္မဲ့ အရာ အားလံုးကုိ ထာ၀ရ သိမ္းဆည္း ေပးထားပါတယ္။  
လူတိုင္းမွာ အခ်စ္ကုိယ္ဆီ ရွိသလို အခ်ိန္ ကုိယ္ဆီ လည္း ပိုင္ဆိုင္ထား ၾကပါတယ္။ ကြ်န္မတို.မွာ ရွိေနတဲ့ အခ်ိန္ေတြကုိ  ေန.စဥ္ ဘ၀မွာ လည္း အသက္ရွင္ ေနထိုင္ႏိုင္ ဖို.အတြက္ အလုပ္လုပ္ၾက ရၿပန္တယ္။ ခုေခတ္ၾကီးက လည္း ကြ်န္မ အပါအ၀င္ ဘယ္သူကုိပဲ ၾကည့္ ၾကည့္ အလုပ္ေတြ မ်ားေန တတ္ ၾကပါတယ္။ အားေနရင္ေတာင္ ဖုန္း တစ္လံုး နဲ ့အလုပ္ရူပ္ေနတတ္ ၾကတယ္။ အလုပ္ေထာင္ေခ်က္ ထဲမွာ ပိတ္မိ ေနတတ္ ၾကပါတယ္။ ေမးလိုက္ရင္လည္း သူသူ ကုိယ္ကုိယ္ အားတယ္ရယ္လို. မရွိၾကဘူး။ တစ္ခါတစ္ေလ ကိုယ့္ကုိယ္ ကုိယ္ ၿပန္ေမးၾကည့္ မိတယ္။ ငါအလုပ္ေတြ သာမ်ားေနတာ အက်ိဳးေရာ ရွိရဲ့လားလို.ေပါ့။ တကယ္ေတာ့ အလုပ္ေတြ မ်ားေနရံု နဲ့ မလံုေလာက္ ပါဘူး၊ အေရးၾကီးတာ အလုပ္မ်ား ေနတာထက္ ရလဒ္ေကာင္း ထြက္ဖို.က အဓိကပဲ မဟုတ္ဘူးလား၊ ကြ်န္မကေတာ့ အလုပ္ေတြ လုပ္ရလြန္းလို. စိတ္ပင္ပန္း လူပင္ပန္း ၿဖစ္လာတဲ့ အခ်ိန္ဆို တစ္ခါတစ္ခါ စဥ္းစားမိတယ္။ ဘာမွ မလုပ္ပဲ ရလဒ္ေကာင္း ရရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲလို.ေလ။ ဒီအေတြးကေတာ့ တဖက္သတ္ အေတြးေလးပါပဲ။
ငါ့မွာ အလုပ္ေတြက မ်ားလိုက္တာ၊ အခိ်န္ ေတြက  နည္း လိုက္တာ ဆိုၿပီး  ေၿပာေၿပာ ေနတတ္ၾကတယ္။ အခ်ိန္ ဆိုတာ(ခဏေလး) တိုေတာင္း တယ္ လို. ေၿပာၾကတယ္။ အဲဒီလို ဆိုရင္ ဘ၀ဆိုတာလည္း တိုတို ေလးပဲေပါ့။ ဘယ္ေန.မွာ ကြ်န္မတို. ဘ၀ေတြ ၿပီးဆံုး ၿခင္းကို ေရာက္သြားမယ္ ဆိုတာ မသိႏိုင္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အသက္ရွင္ ေနထိုင္ ခြင့္ရတဲ့ အခ်ိန္ေလးမွာ တစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေယာက္ ခ်စ္ခင္ဖုိ.လိုတယ္။  ၾကင္နာဖို. လိုတယ္။ နားလည္ဖို. လိုတယ္။ ဂရုစိုက္ဖို. လိုပါတယ္။ ဘ၀တစ္ခုရဲ့ တန္ဖိုးဟာ အသက္ရွင္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ ေနထိုင္ၾက ၿပီး ကုိယ္ခ်စ္တဲ့ သူေတြ အတြက္ အက်ိဳးရွိတာကုိ လုပ္ေပးၿပီး၊ သူတို. ေကာင္းက်ိဳး အတြက္ ေပးဆပ္ႏိုင္ဖို.ပဲေပါ့။
ႏွလံုး အိမ္ကုိ ညစ္ႏြမ္းေစမဲ့ ရန္ညိုးဖြဲတာေတြ၊ မနာလို မုန္းတီး ၿဖစ္တာေတြကုိ စဥ္းစားမေနပါနဲ့။  မနက္ၿဖန္ ဆိုတာ ကုိယ့္ အတြက္ မရွိ ခဲ့ရင္ ဒါေတြ အားလံုဟာ အလကားပါပဲ။ အေရးမၾကီး တဲ့ ကိစၥေတြနဲ့ အခ်ိန္ကုန္ေနရင္ အေရးၾကီးတဲ့ ကိစၥေတြကို အာရံု မၿပဳ ႏိုင္ေတာ့ ပါဘူး၊ ကိုယ့္ရဲ့ ေပ်ာ္ရြင္မူ.၊ စိတ္ခ်မ္းသာမူ. အတြက္ အေရးပါတဲ့ အခ်က္ေတြကို အၿမဲ အာရံုၿပဳေစခ်င္ပါတယ္။ အခ်ိန္ရဲ့ တန္ဖိုးဆိုတာ ကုိယ့္ လုပ္ရပ္ ေပၚမွာမူတည္ ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကုိယ့္ခ်စ္တဲ့ သူေတြ နဲ့ အတူ၊ စကားေၿပာပါ။ ၿပံဳးေပ်ာ္ရြင္စြာ ေနထိုင္ပါ။ ကုိယ့္ရဲ့ ဇနီး၊ ခင္ပြန္း၊ ခ်စ္သူနဲ့ အတူ အခ်ိန္သံုးပါ။ သူတို. အတြက္လည္း အခ်ိန္ေပးပါ။ ကုိယ့္သားသမီး ေတြနဲ့လည္း ေဆာ့ကစားပါ။ ဘိုးဘြား မိဘ ေတြ ဆီကုိလည္း မၾကာခဏ အေရာက္သြားပါ။ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြေတြနဲ့ သဟဇတ ၿဖစ္ေအာင္ေန ၿပီး သူတို.ဆီက အေတြးအေခၚ အၾကံဥာဏ္ ေလးေတြကုိ မွ်ေ၀ခံစားပါ။ ယံုၾကည္မူ.ေတြ နဲ့ ဘ၀ကို တည္ေဆာက္ပါ။ ကုိယ္က ေပးဆပ္ရင္ ကိုယ္ဘက္ မွာလည္း  အလိုလို ရလာတတ္ ပါတယ္။ ကုိယ့္မွာလည္း ၿပည့္စံုလာပါတယ္။ အခ်စ္ ရဲ့စြမ္းအားနဲ့ ကုိယ့္မိသားစု၊ ကုိယ့္အဖြဲ့ အစည္း၊ ကုိယ့္ရပ္ရြာ၊ ကုိယ့္ႏိုင္ငံ ေပါင္းစည္း ညီညြတ္ေစပါတယ္။
ေငြေၾကးခ်မ္းသာဖို.၊ ဂုဏ္သတင္းေက်ာ္ေဇာဖို.၊  ရာထူး ေတြရဖို. ၊ ေအာင္ၿမင္ ဖို. လုပ္ရင္းနဲ့ ကြ်န္မတို. ရင္ထဲမွာ အခ်စ္နဲ့ တည္ေဆာက္ထားတဲ့ နွလံုးအိမ္ေလးထဲ က ခ်စ္သူေတြကုိ ေမ့မထား သင့္ပါဘူး၊ လစ္လ်ဴရူ မထားသင့္ပါဘူး။  ကြ်န္မတို. ရဲ့ နွလံုးအိမ္ထဲက သိပ္ခ်စ္ ရတဲ့ သူေတြ အတြက္ အခ်ိန္ ေပးၿပီး ဂရုၿပဳ ဆက္ဆံဖို. လိုအပ္ပါတယ္။ သူတို.ကုိ တကယ္ ခ်စ္တယ္ ဆိုရင္ ကုိယ့္ နွလံုးသားထဲမွာ သာ မက ကုိယ့္ရဲ့ ဘ၀ထဲမွာ ကုိယ္ခ်စ္ ရတဲ့ သူေတြကုိ ေနရာေပးဖို. လိုအပ္ပါတယ္။
လူတိုင္းလူတိုင္း ၊ တစ္ဦးေပၚ တစ္ဦး  ခ်စ္ၿခင္း ေမတၱာေတြနဲ့ လြမ္းၿခံဳ ႏိုင္ရင္ ကမၻာၾကီး တစ္ခုလံုး အခ်စ္နဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေစမွာ အမွန္ပါပဲ။  ဒီ ခ်စ္ၿခင္း ေတြက ဘယ္ေလာက္ထိ တန္ဖိုးရွိလဲလို. ေမးခဲ့ရင္ေတာ့ မိုးမဆံုး ေၿမမဆံုး ပါလို. ေၿပာလိုက္ခ်င္ပါရဲ့ေနာ္။
ေရးသားသူ-ေမစိုး (ေရႊမႏၱေလး)  


ဆက္ဖတ္ရန္>>>

Sunday, June 10, 2012

ေရႊျမန္မာ မ်ား အတြက္ MandalaySoft ရဲ့ MOC

ဒီကေန႕ ေခတ္ဟာ အားလံုးသိၾကတဲ႕ အတိုင္း Online ေခတ္၊ Internet ေခတ္ပါ။

Online ေခတ္၊ Internet ေခတ္ ရဲ့ အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္ က သတင္းအခ်က္ (Information) ေတြကို လ်င္လ်င္ျမန္ျမန္ နဲ႕ ေခတ္နဲ႕အညီ မွ်ေ၀ဖို႕(Share) ႏွင့္ ၀န္ေဆာင္မႈ (Service) ေပးႏိုင္ဖို႕ပါ။

ဒါေၾကာင့္ ေရႊမႏၱေလးရဲ့ MandalaySoft Team ကေန ပထမဦးဆံုးအေန နဲ႕ ျမန္မာ ႏိုင္ငံ ႏွင့္ ျမန္မာ ႏိုင္ငံ ျပင္ပ မွာ ရွိတဲ့ ေရႊျမန္မာ အားလံုး အေတြက္ အခမဲ့ အင္တာနက္ (Online Sharing & Service) ၀န္ေဆာင္မႈေလး တစ္ခု စတင္လုိက္ပါတယ္။

MOC ရဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ က ျမန္မာ ႏိုင္ငံသားမ်ား နဲ႕ သက္ဆိုင္တဲ့
  • အဖဲြ႕အစည္း လုပ္ရွားမႈ (Community), 
  • တုိက္ခန္း/အိမ္ခန္း/ေျမကြက္ ၀ယ္/ေရာင္း/အငွား (Apartment / House, Real Estate)၊ 
  • ပစၥည္းအေရာင္းအ၀ယ္(Stuff for Sale)၊
  • အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္း (Jobs) ၊ 
  • ကား/ဆိုင္ကယ္ ႏွင့္ အပိုပစၥည္း အေရာင္း အ၀ယ္ (Cars / Vehicles / Motorbikes / Parts)၊
  •  ေပ်ာ္ပြဲ ရႊင္ပြဲ အခန္းအနား (Events) မ်ား ႏွင့္ 
  • စီးပြားေရး လုပ္ငန္း ႏွင့္ ၀န္ေဆာင္မႈ (Business Service) မ်ား
 အတြက္ ေၾကာ္ျငာမ်ား (Posted Ad) ကို ပံုမ်ား (Photos)၊ တည္ေနရာ (Map)၊  Attachment မ်ား ႏွင့္္အတူ အလြယ္တကူ အင္တာနက္ ေပၚမွာ တင္လို႕ရေအာင္ (Sharing) ႏွင့္ ရွာေဖြ ၾကည့္ (Searching) လို႕ ရေအာင္ စီစဥ္ေပးထားပါတယ္။

 ေၾကာ္ျငာတစ္ခု တင္ဖို႕အတြက္ ကိုယ္တိုင္ Email address တစ္ခု၊ ဆက္သြယ္ဖို႕ Contact Number တစ္ခု ႏွင့္ မိမိ ေၾကာ္ျငာ(Share)လို တဲ့ အေၾကာင္းအရာဘဲ လိုအပ္ပါတယ္။ အခ်ိန္ တစ္မိနစ္၊ ႏွစ္မိနစ္ အတြင္းမွာ ေၾကာ္ျငာတစ္ခုကို တင္ႏိုင္ျပီး Facebook ႏွင့္ Google+ တို႕မွာ အလြယ္တကူ ကူးယူ(Share) ေဖာ္ျပႏိုင္ေအာင္ စီစဥ္ေပးထားပါတယ္။

ကဲ.. အခုပဲ MandalaySoft MOC မွာ ေၾကာ္ျငာ(Share) လိုက္ၾကေအာင္...
http://moc.mandalaysoft.com

အသံုးျပဳသူမ်ားရဲ့ ေစတနာ ျဖင့္ ေ၀ဖန္မႈ၊ ေထာက္ျပမႈေလး မ်ား ကိုလည္း MandalaySoft Team မွ ၾကိဳဆိုလွ်က္ပါ။

MandalaySoft ကို ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ (Support) တဲ႕ အေနနဲ႕ Facebook  မွာ Like လုပ္ေပးၾကပါ။
http://www.facebook.com/MandalaySoft

Google+ မွာ Add အေပးၾကပါ။
https://plus.google.com/b/103226832484387472717/

အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ ပါသည္။

အစဥ္တိုးတက္ ေကာင္းမြန္ေအာင္ၾကိဳးစားေပးလွ်က္
 
MandalaySoft Team
www.mandalaysoft.com
ဆက္ဖတ္ရန္>>>

Sunday, April 8, 2012

ပိေတာက္ေရႊ၀ါမွ ဖိတ္ေခၚပါတယ္။




စကၤာပူႏိုင္ငံတြင္ မွီတင္းေနထိုင္ၾက ကုန္ေသာ ေရႊညီအကို ေမာင္ႏွမ အေပါင္းတို.အား ေလးစားစြားၿဖင့္ ဖိတ္ၾကား အပ္ပါတယ္ရွင္.။


ဧၿပီလ ၁၅ ရက္၊ တနဂၤေႏြေန.၊ စကၤာပူႏိုင္ငံ တိုပါးရိုး ၿမန္မာဘုန္းေတာ္ၾကီး ေက်ာင္းတြင္ ၿမန္မာ အတာ သၾကၤန္ပြဲေတာ္ ကုိ က်င္းပ ၿပဳလုပ္ မည္ၿဖစ္ ပါသည္။ အတာ သၾကၤန္ ပြဲေတာ္ကုိ လာေရာက္ ဆင္ႏြဲၾကမည့္ စကၤာပူေရာက္ ေရႊညီအကုိ ေမာင္ႏွမမ်ား အား ပိေတာက္ေရႊ၀ါ မ႑ပ္ သို. လာေရာက္ၿပီး အဆာေၿပ မုန္းဟင္းခါး သံုးေဆာင္ၾက ပါလိ္ု. ပိေတာက္ေရႊ၀ါ မိသားစု က ဖိတ္ေခၚ လိုက္ပါတယ္ရွင္။


"ဒီသၾကၤန္ရက္ေလးမွာ ရယ္စရာနဲ့ စားစရာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး အားေပးလိုက္ ၾကစို. ၊..
လာပါ ဖိတ္ေခၚတယ္။ "

"ေစတနာနဲ့ ေကြ်းတာ၊ ခင္မင္ရင္ေတာ ့စားပါ။ "

"ကံထူးတဲ့ တစ္ေယာက္ေတာ့ ထိမယ္ ၾကည္စယ္တဲ့ ငရုပ္သီး။"

ေရႊ ေမတၱာမ်ား ၿဖင့္

ပိေတာက္ေရႊ၀ါ မိသားစု။





ဆက္ဖတ္ရန္>>>

Sunday, March 25, 2012

ေန၀င္ခါနီး ေအးခ်မ္းပါေစ။ ေမစိုး-ေရႊမႏၱေလး-(Shade Weekly Journal) အတြဲ၆။ အမွတ္(၁၀)


ၿမန္မာၿပည္က ကြ်န္မ အမ ၀မ္းကြဲ တစ္ေယာက္ စကၤာပူကုိ အလည္လာခဲ့ပါတယ္။ အလုပ္ နားတဲ့ရက္ၿဖစ္တဲ့ စေန တနဂၤေႏြမွာ စကၤာပူမွာ ရွိတဲ့ လည္စရာ ပတ္စရာ ေနရာေလးေတြကုိ လိုက္ပို့ေပးခဲ့ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ကုိယ္ ကုိယ္တိုင္ေတာင္ တစ္ခ်ိဳ့ေနရာ ေတြကုိ ၿပည့္စံုေအာင္ မေရာက္ဘူး ပါဘူး။ တကယ္ လည္မယ္ ဆိုရင္ စကၤာပူ ၿမိဳ့က တပတ္ေလာက္နဲ့ ေတာ္ေတာ္ ႏွံတယ္လို့ေတာင္ ေၿပာလို. ရပါတယ္။

ကြ်န္မ အမက ေတာ့ ၿမန္မာၿပည္ ကေရာက္ခါစ ဆိုေတာ့ အံၾသတစ္ၾကီးနဲ့ အသစ္အဆန္း ၿဖစ္လို. ေနေလရဲ့။ စကၤာပူက ေနလို. ေကာင္းလိုက္ တာတဲ့ေလ။ ၿခင္မကုိက္တာ၊ ေလရူ ရတာ သန္.ရွင္းတာ၊ လူသြားလမ္း အတြက္ အဆင္ေၿပစြာ လမ္းေလ်ာက္လို.ရတာ လမ္းေဘးမွာ အမိုက္မရွိဘဲ သန့္ရွင္း သပ္ရပ္တာ၊ လမ္းပန္း ဆက္သြယ္ေရး ေကာင္းတာ၊ လမ္းေဘးမွာ အမိူက္ မရွိတာ၊ လွ်ပ္စစ္မီး ခလုပ္ဖြင့္တုိင္း လင္းတာ၊ ဘစ္ကားေတြ၊ ၿမိဳ့ပတ္ ရထားေတြ အခ်ိန္မွန္ ေနတာေတြကုိ သေဘာက်လို့ မဆံုးၿဖစ္ေနတာေပါ့။ တကယ္ေတာ့လည္း ဒါေတြဟာအဆန္းမွ မဟုတ္ပဲေလ။ ႏိုင္ငံတိုင္းမွာ ရွိသင့္တဲ့ အဂၤါရပ္ေတြပဲ မဟုတ္ပါလား။

စကၤာပူႏိုင္ငံ မွာေတာ့ ဘယ္ကုိပဲ သြားသြား MRT(Mass Rapid Transit System) လို့ ေခၚ တဲ့ အၿမန္ရထား ကုိ အသံုးၿပဳၿပီး သြားၾက လာၾကတာ မ်ားပါတယ္။ MRT Station အနီးနားမွာပဲ (Food Court) လို့ေခၚတဲ့ စားေသာက္ဆိုင္ေတြ၊ Shopping centerေတြရွိပါတယ္။ ေန၀င္မိုးခ်ဳပ္ အလုပ္လုပ္ၾကရေတာ့ ခ်က္ဖို.ၿပဳတ္ဖို. အခ်ိန္ သိပ္မေပး ႏိုင္ၾက ပါဘူး။ မ်ားေသာ အားၿဖင့္ (Food Court ) ေတြမွာပဲ စားၾက တာမ်ားပါတယ္။ ကုိယ့္ ဧည့္သည္ လာခဲ့ရင္ ေတာင္ အိမ္မွာ ခ်က္ေက်ြးတာထက္ အၿပင္မွာ ဧည့္ခံ ေက်ြးေမြး ၾကတာမ်ားပါတယ္။ ဒါနဲ့ ကၽြန္မ အမကို ေန့လည္စာေကြ်းဘို့ MRT Station ကေန စားေသာက္ဆိုင္ ရွိရာကို ႏွစ္ေယာက္သား လမ္းေလ်ာက္လာခဲ့ ၾကပါတယ္။ တေနရာ အေရာက္မွာေတာ့ တစ္စံုတစ္ခု ကုိ ကုိင္ထားတဲ့ တုန္ခ်ိခ်ိ အဘြားအို တစ္ေယာက္ရဲ့ လက္အစံုဟာ ကြ်န္မတို့ေရွ့ ကုိ မထင္မွတ္ပဲ ေရာက္လာပါတယ္။
ကြ်န္မေသခ်ာ ၾကည့္မိေတာ့ ေငြေရာင္သမ္း ေနတဲ့ ဆံပင္၊ ေဖ်ာ့ေတာ့ေနတဲ့ မ်က္လံုး အစံု၊ အရိုးေပၚ အရည္တင္ရံုေလးရွိတဲ့ ခႏၶာ ကုိယ္ေလးနဲ့ ကုန္းေနတဲ့ ခါးေလး ကိုထိန္းၿပီး ရပ္ေနရင္း တစ္ရူး ထုတ္ေရာင္း ေနတဲ့ အေမအို တစ္ေယာက္ ။ တစ္ရူး တစ္ထုတ္ကုိ စကၤာပူေငြ ၿပားသံုးဆယ္၊ သံုးထုတ္ယူ တစ္ေဒၚလာနဲ့ ေရာင္း ေနေလရဲ့။ ကြ်န္မ အေမအိုကုိ ၿမင္လိုက္မွ ေအာ္ ငါ ထြက္လာတာ တစ္ရူးမပါ ပါလားလို့ သတိထား မိလိုက္ပါတယ္။ အေမအို ထံမွလည္း တစ္ရူး သံုးထုတ္ကုိ လွမ္း၀ယ္လိုက္ မိပါတယ္။ ကြ်န္မ အမက ညည္းကေအ ပိုက္ဆံ ေတာ္ေတာ္ ၿဖဳန္းပါလား ၊ တစ္ရူးမ်ား တစ္ေဒၚလာေပး ၀ယ္ရတယ္လို.၊ အခု စားေသာက္ဆိုင္ သြားမွာ မဟုတ္လား၊ အဲဒီမွာ တစ္ရူး ရွိမွာေပါ့တဲ့။ ကြ်န္မ အမကုိ ဘာမွ ၿပန္မေၿပာပဲနဲ့ နွစ္ေယာက္သား Food Court ရွိရာ ကုိ ဦးတည္ ထြက္ခဲ့ ၾကပါတယ္။ Food Court ဆိုတာကေတာ့ ခန္းမ ၾကီးတစ္ခုတည္းမွာ အစားအေသာက္ေရာင္းတဲ့ ဆိုင္ေလးေတြ အမ်ားၾကီး ရွိပါတယ္။ ဥပမာ-ေခါက္ဆြဲ ဆိုင္ ၾကက္ဆီထမင္း ဆိုင္၊ တရုပ္ အစားအစာဆိုင္၊ မေလး အစားအစာ ဆိုင္၊ ဂ်ပန္ အစားအစာဆိုင္၊ အေနာက္တုိင္း အစားအစာဆုိင္၊ အေအးဆိုင္ ေကာ္ဖီဆိုင္ ၊ အသီး ဆိုင္ စတဲ့ အစားအစာ ဆိုင္ေတြကုိ ေကာင္တာ ေလးေတြ ခြဲၿပီး တစ္ဆိုင္ဆီ ေရာင္းၾကတာပါ။

စားေသာက္တဲ့ ေနရာကေတာ့ (Common Dinning area) မွာ စားပြဲ ကုလားထိုင္ေတြ ခ်ထားၿပီး သန့္ရွင္းေရးလုပ္ ထားပါတယ္။ ဘယ္ဆိုင္က ပဲ ၀ယ္စား ၀ယ္စား ဒီ စားေသာက္ခန္းမ ၾကီးထဲမွာပဲ လြတ္တဲ့ စားပြဲ၊ လြတ္တဲ့ ကုလားထိုင္ကုိ ၀င္ထိုင္ၿပီး စားေသာက္ ၾကရပါတယ္။ ကုိယ္စားခ်င္တဲ့ အစားအစာေတြ.ရင္ အဲဒီအစားအေသာက္ေရာင္းတဲ့ ေကာင္တာေရွ.မွာ တန္းဆီရပါတယ္။ ကုိယ့္အလွည့္ ေရာက္တာနဲ့ စားခ်င္တာ မွာၿပီး ေငြေခ်ရပါတယ္။ စကၤာပူႏိုင္ငံမွာက လူမ်ိဳးစံု ရွိေတာ့ အစား အေသာက္လည္း မ်ိဳးစံုရွိပါတယ္။ ကုိယ္စားခ်င္တဲ့ အစားအစာကုိ ေရာင္းတဲ့သူနဲ့ ကုိယ္နဲ့ လူမ်ိဳးၿခားမို. ၊ ဘာသာစကား မတူလို. နားမလည္ ႏိုင္ပဲ ၿဖစ္ေနၿပီး Communicate လုပ္လို.မရရင္ အစား အေသာက္မွာ ဓတ္ပံုေလးေတြ ေဖာ္ၿပထားတယ္။ ဓတ္ပံုမွာ နံပါတ္ေလးေတြ တပ္ထားတယ္။ နံပါတ္ ေလးေၿပာၿပီး မွာလို.ရပါတယ္။ ကုိယ္စားမဲ့ အစား အစာကုိ ကုိယ္တိုင္ ယူရပါတယ္။ ဆိုင္တိုင္းမွာ ဗန္းေလးေတြ ခ်ထားပါတယ္။ ဗန္းထဲမွာ အစားအေသာက္ေတြ ထည့္ယူလာၿပီး လြတ္ေနတဲ့ စားပြဲကုိလုိက္ရွာရပါတယ္။ ေသာၾကာေန. ညေနပိုင္းနဲ့ စေနေန.ေတြ ဆို စားေသာက္သူ ေတြ အရမ္းမ်ား တတ္ပါတယ္။ တစ္ခါတေလ ထိုင္ခံုေနရာ ၊ စားပြဲေနရာ လြတ္မရွိခဲ့ရင္ ဗန္းကေလးကုိ ကုိင္ၿပီး ၊ စားေသာက္လို. ၿပီးခါနီး ဆဲဆဲၿဖစ္ေနတဲ့ စားပြဲနားကုိ သြားၿပီး ခဏေစာင့္ ရတာမ်ိဳးလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။ ခံုေနရာ ရတာနဲ့ စားေသာက္ၿပီး ထသြားရံုပါပဲ။ Food Court ထဲေရာက္မွ အေၿခအေန အရပ္ရပ္ကုိ သိသြားၿပီး ကြ်န္မ ကုိ အသံုးအၿဖဳန္း ၾကီးတယ္လို. အၿပစ္တင္ေစာ တဲ့ ကြ်န္မ အမက ခုေတာ့ တၿခားဘက္ကုိ ၿမွားဦးက လွည့္သြားပါ ေတာ့တယ္။ “တို.ၿမန္မာၿပည္ က စားေသာက္ဆိုင္ ေတြမွာဆို တစ္ရူးလည္း စားပြဲေပၚမွာ ၾကိဳက္သေလာက္သံုး၊ တစ္ခ်ိဳ. ဆိုင္ေတြဆို လက္ဖက္ေၿခာက္ ခတ္ထားတဲ့ ေရေႏြးၾကမ္းကုိ ခယားလိုက္ေတာင္ အလကား တည္ခင္းေပး ထား ေသးတယ္” ဒီမွာေတာ့ ေရေႏြးၾကမ္း ေလး ေသာက္ခ်င္ တာေတာင္ တခြက္ ၿပား ေၿခာက္ဆယ္ ေပးၿပီး ၀ယ္ေသာက္ ရတယ္။ ဆိုၿပီး ေရေႏြးၾကမ္း ဘက္လွည့္သြား ၿပန္ပါတယ္။ ကြ်န္မ အမ ေၿပာလည္း ေၿပာစရာ ဒီမွာက ဘယ္အရာမွ အလကား ဆိုတာ မရွိဘဲကိုး။ ေနာက္တဖန္ သူ.မ်က္စိေရွ. မွာ လူငယ္ေတြ စားေသာက္ၿပီး ထားသြားၾကတဲ့ ေပက်ံေနတဲ့ ပံုဂံေတြ၊ ခြက္ေတြကိုု တြန္းလွည္းေလး ေပၚတင္ၿပီး ေကာက္သိမ္း ေနတဲ့ တုန္တုန္ခ်ိခိ်၊ ခါးကံုးကံုး ၊ အဖြား အိုကုိ ၿမင္ၿပန္ေတာ့၊ စကၤာပူ ကလည္း သက္ၾကီး ရြယ္အိုေတြ ေတာင္ ရုန္းကန္ လူပ္ရွားေနရတာပဲေနာ္တဲ့။ သူတို.ၾကည့္ရတာလည္း အေဖာ္မဲ့ အထီးက်န္သလိုပဲတဲ့။

ကြ်န္မလည္း ကြ်န္မ အမ ေၿပာတဲ့ စကားကုိ မေထာက္ခံ ပဲမေနႏိုင္ပါ။ ဒီႏိုင္ငံမွာက အိမ္ရွိလူကုန္ ေန၀င္ မိုးခ်ဳပ္ အလုပ္လုပ္ ၾကေတာ့ ဘိုးဘြားမိဘ ေတြကုိ တစ္ခ်ိဳ.က အခ်ိန္ေပးၿပီး မေစာင့္ေရွာက္ ႏိုင္ၾကဘူးေပ့ါ။ ဒါေၾကာင့္ Home for aged ေတြမွာက အစစ အရာရာ စိတ္ခ်ရတယ္။ တစ္ခ်ိဳ. ကေတာ့လည္း သားသမီး ေတြက ခ်မ္းသာ ၾကြယ္၀ပါရက္နဲ့ အရြယ္အိုရင္ သီးၿခားေနရမယ္ လို.မ်ား ရွိေနလို.လား ေတာ့မသိ ၊ ကုိယ္ကုိယ္တိုင္ သြားၿပီး Nursing home ေတြမွာေနၾကတယ္။ အဲဒီအတြက္ မေက်မနပ္လည္း မၿဖစ္ၾကပါဘူး။ သားသမီးေတြ ကိုလည္း မကဲ့ရဲ့ ၾကဘူး၊ ၿမန္မာလို ဆိုရင္ေတာ့ ဘိုးဘြား ရိပ္သာ ေနရာမ်ိဳး ေပါ့။

တစ္ခ်ိဳ. က်ေတာ့လည္း အသက္အရြယ္ အိုမင္းေမပဲ့ သားေထာက္ သမီးခံ ရွိလင့္ ကစား ၊ ကိုယ့္အရိုး ကုိယ္ သယ္ႏိုင္ ေသးသမ်ွ အလုပ္ လုပ္ ေနတဲ့ သက္ၾကီးရြယ္ အိုေတြကုိ ေတြ.ရတတ္ပါတယ္။
သက္ၾကီးရြယ္အို ဆိုမွေတာ့ အလုပ္ေနရာတိုင္း ၀င္လုပ္လို. မရႏိုင္တာ ေလးေတြ ရွိတာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ Food Court ေတြမွာ စားေသာက္ၿပီး ထားခဲ့တဲ့ ပံုဂံေတြကုိ လိုက္လံ သိမ္းဆည္း တဲ့ အလုပ္တို.၊ MRT Station နားက အမ်ားသံုး အိမ္သာေတြနဲ့ ကုန္တိုက္(Shopping Centre) ေတြမွာ ရွိတဲ့ အမ်ား ၿပည္သူသံုး အိမ္သာ ေတြ မွာ သန္.ရွင္းေရး အလုပ္ တို.ကုိ၊ တုန္တုန္ခ်ိခိ်၊ ခါးကံုးကံုး ၊ တလူပ္ လူပ္၊ တေရႊ.ေရြ. နဲ့ အလုပ္လုပ္ ေနေသးတဲ့ သက္ၾကီး ရြယ္အို္တစ္ခ်ိဳ.ကုိ ေတြ.ရတတ္ပါတယ္။

ကြ်န္မ အမကေတာ့ ဒီၿမင္ကြင္းကုိ ၿမင္ၿပီး “တို.အေမ၊ တို. အဖြား အရြယ္ေတြ တို.ၾကီးေမေတြ အရြယ္ပဲေနာ္ အလုပ္လုပ္ေနၾကတာ ၾကည့္စမ္း တဲ့ေလ။” ကြ်န္မ အမ ေၿပာလိုက္ တဲ့ စကားေလးဟာ ကြ်န္မ ရင္ထဲမွာ ဆို.နင့္လို. သြားပါတယ္။ ကြ်န္မ အေမ နဲ့ ထပ္တူၿပဳမိၿပီး ကြ်န္မအေမ သာဆိုရင္္ဆိုတဲ့ အေတြး၊ ၿပီးေတာ့ ကြ်န္မသာ အဲဒီေနရာ မွာဆိုရင္လို. ေတြးမိ လိုက္တိုင္း ဒီႏိုင္ငံက သက္ၾကီးရြယ္အို တစ္ခိ်ဳ.ရဲ့ အထီးက်န္စြာ ရုန္းကန္ ေနရတဲ့ ဘ၀ကို ေတြ ့တိုင္း၊ ျမင္တိုင္း၊ အေ၀းက ကြ်န္မ ေမေမ ကုိလည္း သတိရ မိပါတယ္။ အနီးကပ္ရွိေနတဲ့ ကြ်န္မ ဘ၀ရဲ့ အိုမင္းလာတဲ့ အခ်ိန္ကုိ လည္း ေတြးေၾကာက္မိပါတယ္။
ဒီအေတြး ေတြ နဲ့ အတူ ကြ်န္မ အေမဆီ ဖံုးဆက္ မိပါတယ္ ။ ကြ်န္မ အေမ့ကုိ သတိရမိတယ္။ စိတ္ပူမိပါတယ္ ။

ကြ်န္မအေမ ဘာေတြ လုပ္ေနလဲ မသိဘူးေပါ့ ။ အေမ ေနေကာင္းရဲ႕လား.. လို့ ဖံုးဆက္ေတာ့မွ အေမ အသံက ၾကည္ၾကည္လင္လင္ အေမ ေနေကာင္းပါတယ္။ နံနက္္ တိုင္း ဘုရားပန္းလဲ ဆြမ္းေတာ္ကပ္နဲ့ ဘုရား ေ၀ယ်ာ၀စၥ ေတြ အေမေန.စဥ္လုပ္တာ္တဲ့။ ဘုန္းၾကီး သံဃာေတာ္ေတြ အတြက္ မနက္တိုင္း ဆြမ္းေလာင္း တာေတာ့ အေမ မပ်က္ဘူး တဲ့ေလ။ ၿပီးတာနဲ့ အေမ့ေၿမးေလး နဲ့အတူ အေမေနၿပီး ေၿမးေက်ာင္း သြားတဲ့ အခါေတာ့ အေမ ပုတီးကုိင္ၿပီး ဂုဏ္ေတာ္ေလး ပြားလုိက ပြား ေနလိုက္ တယ္တဲ့။ ေန့လည္ေနခင္း တစ္ၾကိမ္ ေလာက္ေတာ့ တရားထိုင္ ၿဖစ္တယ္တဲ့ေလ။ အေမကေတာ့ အေမ့သမီး (ကြ်န္မ ညီမ အငယ္ဆံုးရဲ့) မိသားစုနဲ့ စည္းစည္းလံုးလံုး အတူတကြ ေနရလို့ အေမ စိတ္ခ်မ္းသာ ပါတယ္ တဲ့။ ကြ်န္မကုိ သာ ကုိယ့္ကုိယ့္ ကုိယ့္ ဂရုစိုက္ဘို့နဲ့ ရတနာသံုးပါး မေမ့ဘို့နဲ့ မိဘေဆြမ်ိဳး ေတြနဲ့ေ၀းေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဆရာေကာင္း သမားေကာင္း ေတြကုိ ဆည္းကပ္ဘို့ အေမ အၾကိမ္ၾကိမ္ မွာေနေလရဲ့ ။ အလုပ္လုပ္တယ္ ဆိုတာလည္း ေငြရဖို့ တစ္ခုတည္း မဟုတ္ပဲ လူ့အသိုင္း အ၀ိုင္းေတြကုိ အက်ိဳးၿပဳဘို့၊ ပါရမီၿဖည့္ဘို့ ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ ေတြပါမွ ေလးနက္မယ္ ဆိုတာကုိ လည္း ဖံုးဆက္တိုင္း သတိေပးပါတယ္။

ကြ်န္မ အေမ အတြက္ကေတာ့ အထီးက်န္ ဆန္ၿခင္းလည္း မရွိလွ၊ မိသားစုနဲ့ ေၿမးနဲ့ သိုက္သိုက္ ၀န္း၀န္းေလး ရွိလို. တာၾကားရေတာ့ ကြ်န္မ ၀မ္းသာမိပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ ကြ်န္မဟာ မိသားစု ထဲမွာ အၾကီးဆံုးၿဖစ္ၿပီး ခုထိ ကြ်န္မဘ၀ အတြက္ပဲ ရုန္းကန္ ေနၿပီး ကြ်န္မ အေမအတြက္ မၾကည္႔ရႈ မေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ခဲ့ ပါဘူး။ ကြ်န္မ အေမ့ ကုိပစ္ၿပီး တ၀မ္းတခါး လွဖို. အေမနဲ့ အေ၀းၾကီးကုိ ထြက္လာ ခဲ့ပါတယ္။ အေမ က်န္းမာေရး ကေတာ့ ခုခ်ိန္ေကာင္းေန လုို့ေတာ္ေသး ပါေသးတယ္။ ဒီယူဆခ်က္ဟာ အေၾကာင္းၿပခ်က္ေလး တစ္ခုမွ်ပါပဲ ။ မိဘဆိုတာ မေသခင္ လုပ္ေကြ်းၿပဳစုမွ၊ ေသၿပီးမွ လုပ္ေက်ြးၿပဳစုခ်င္တယ္ ဆိုလို့ကေတာ့ အခ်ီးအႏွီးပဲေလ။ လုပ္ေကြ်းတယ္ဆိုတာ ေငြေၾကး ေထာက္ပံ့ရံုနဲ့ တာ၀န္ ေက်ေရာလား ဆိုေတြးမိရင္ တကယ္ေတာ့ မလံုေလာက္ ပါဘူးေလ။ ရုပ္ပိုင္း ပစၥည္းပုိင္းက ေထာက္ပံရံုတင္ မကပဲ ကိုယ့္မိဘကုိ စိတ္ေက်နပ္မူ့ ရေအာင္ စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ နားလည္မူ့ေပးၿပီး မိဘရဲ့ အဆံုးအမ ကုိနာခံၿပီး ၿပန္ၿပီး ၿပဳစုရတာဟာ ေက်နပ္ စရာ အေကာင္းဆံုးပါပဲ။
လူေတြက တၿဖည္းၿဖည္း၊ တေရႊ.ေရႊ.နဲ့ အိုၿခင္း ဆီကုိ သြားေနေလရဲ့ ။ကြ်န္မလည္း လူ့ေဘာင္ေလာကမွာ လူ့တာ၀န္ေတြထမ္းရင္း တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ အေမလိုအရြယ္ အေမ့လိုေနရာမွာ ေရာက္ရ မွာပဲေလ။ အဲဒီအခ်ိန္က်ရင္ ကြ်န္မ အေမလို ေနႏိုင္ပါ့မည္လား။ ကြ်န္မ အခု အရြယ္မွာ ေတာ့ အမိေၿမက သင္ေပးလိုက္တဲ့ ပညာေလးနဲ့ သန္တံုး၊ ၿမန္တံုး၊ ဖ်တ္တံုး၊ လတ္တံုး၊ အရြယ္မို.သာ ဒီႏိုင္ငံမွာ အလုပ္လုပ္ ႏိုင္ခဲ့တာေပါ့။ တကယ္လို့ ကြ်န္မ အေမ့လို အရြယ္ေရာက္ရင္ ဒီႏိုင္ငံမွာ ကြ်န္မကုိ ဘယ္သူက ေနရာေပးမည္နည္း၊ ကြ်န္မ ဘယ္ေနရာမ်ိဳးမွာ အလုပ္လုပ္ ႏိုင္ဦးမည္နည္း။ ကြ်န္မခႏၶာ၀န္ကုိ မႏိုင္တစ္ႏိုင္ ထမ္းရင္း တေရႊ့ေရႊ့ အလုပ္လုပ္ေနရတဲ့ အဖြားအိုဟာ ကြ်န္မဆိုရင္၊ ေရာဂါဘယနဲ့ အထီးက်န္တဲ့ ကြ်န္မ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ ေန၀င္ခါနီးမွာ ကြ်န္မ ဘယ္လိုၿဖတ္သန္း ရင္ဆိုင္ရမည္နည္း။ ကြ်န္မ သားသမီး ပင္ရွိလင့္ကစား သားေတြ သမီးေတြ အေနနဲ႕လည္း အသက္ႀကီး လာၿပီျဖစ္တဲ့ ကြ်န္မရဲ့ စိတ္ခံစားမႈ. ေတြကို အတတ္ႏိုင္ဆုံး နားလည္ျဖည္႕ဆည္း အခ်ိန္ေပး ႏိုင္ပါဦး မည္လား။ သူတို.ေခတ္ ေရာက္ေတာ့ ကုိယ့္ထက္ေတာင္ အလုပ္ ပိုလုပ္ေနရမဲ့ အေၿခအေန မ်ိဳမ်ားၿဖစ္ေနမလား။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ တစ္ေယာက္ၿဖစ္တဲ့ ကြ်န္မ ကုိယ္တိုင္ ေန၀င္ခါနီး ေနာက္ဆံုး အလင္းေရာင္ ေလးမွာ ၿမတ္ဗုဒၶရဲ့ တရားေတာ္ ေတြကုိ နွလံုးသြင္းနိုင္ပါဦး မည္လား ။ ကြ်န္မ ဘ၀ ေမာဟနဲ့ နိဂံုးခ်ဳပ္ ေတာ့မွာလားလို့ ေတာင္ ေတြးၿပီး ေၾကာက္လာ မိပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ တစ္စ တစ္စနဲ့ ေသခ်ာ ၿပန္ေတြးမိရင္ ေသၿခင္းတရား ဆိုတာ အရြယ္ မေရြးဘူးေလ ။ အိုမွ ေသႏိုင္တာမွ မဟုတ္တာပဲ ေလ။ ဒီလိုနဲ့ သံသရာ က်င္လည္ ရတာေတြလည္း မ်ားခဲ့ၿပီေပ့ါ။ ဘ၀ ေန၀င္ ခါနီး အခ်ိန္ ကေလးမွာေတာ့ ေအးခ်မ္းစြာ ေနသြား ခ်င္ပါတယ္။

ေန၀င္ခါနီး ကြ်န္မရဲ႕ ဆည္းဆာ အိပ္မက္ေလး တစ္ခုကေတာ့ တစ္ေယာက္တည္းနဲ့ အထီးက်န္ စြာေန ထိုင္ရတယ္ပဲ ထားဦး၊ ေလာကၾကီး ထဲကုိ လာတုန္းကလည္း တစ္ေယာက္ပါပဲ ၊ ျပန္သြားရေတာ့မယ္ ဆိုရင္ လည္း တစ္ေယာက္ထဲပါပဲ။ သို.ေပမဲ့ မျပန္ခင္(မေသခင္) အခ်ိန္ကေလးမွာ အိုတဲ့ေဘး၊ နာတဲ့ေဘး ေတြကို ေက်ာ္လႊားဘုိ႔ အခက္အခဲေတြ အမ်ားႀကီး ႐ွိေနပါေသးလားလုိ႔ ေတြးမိၿပီး ကိုးကြယ္ အားထားစရာ ဘုရား၊တရား သံဃာ ရတနာ သံုးပါးနဲ့ ၿမတ္ဗုဒၶ သာသနာေတာ္ ထြန္းကားတဲ့ ၿမန္မာၿပည္ ေလးမွာပဲ ၿမတ္ဗုဒၶရဲ့ တရားေတာ္ ေတြကုိ နွလံုးသြင္းၿပီး ကြ်န္မ ဘ၀ ေန၀င္ခါနီး ေအးခ်မ္း သြားခ်င္ပါတယ္။

ေမတၱာၿဖင့္

ေမစိုး (Shwe Mandalay)


မန္းေတာင္ရိပ္ အႏုပညာဂ်ာနယ္
အတြဲ (၆) အမွတ္(၁၀)

ဤေဆာင္းပါးေလးကုိ ေက်းဇူးရွင္ ဆရာေတာ္ ဦး၀ိစိတၱ - ဇယ မဂၤလာ ဗုဒၶဝိဟာရ ၿမန္မာ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း (စကၤာႏိုင္ငံ) (Clementi-ကလမဲတီ) ေက်ာင္း တြင္ က်င္းပၿပဳလုပ္ေသာ စကၤာပူႏိုင္ငံရွိ ၿမန္မာဘို.ဘြား မိဘမ်ား ကန္ေတာ့ ပြဲ အတြက္ ဓမၼဒါန အမွတ္တရ အၿဖစ္ ေရးသားၿပဳစုပါ၏။


ဆက္ဖတ္ရန္>>>